سید مختار موسوی :

گناه ساکتین فتنه از نگاه قرآن وروایات

 « الَّذينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ عَهِدَ إِلَيْنا أَلاَّ نُؤْمِنَ لِرَسُولٍ حَتَّى يَأْتِيَنا بِقُرْبانٍ تَأْکُلُهُ النَّارُ قُلْ قَدْ جاءَکُمْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلي‏ بِالْبَيِّناتِ وَ بِالَّذي قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوهُمْ إِنْ کُنْتُمْ صادِقينَ »[1]

 ترجمه : ( اینها ) همان کسانی ( هستند ) که گفتند : «خداوند از ما پیمان گرفته که به هیچ پیامبری ایمان نیاوریم تا ( این معجزه را انجام دهد: ) یک قربانی بیاورد ، که آتش [ صاعقه آسمانی ] آن را بخورد!» بگو: «پیامبرانی پیش از من ، برای شما آمدند و دلایل روشن ، و آنچه را گفتید آوردند پس چرا آنها را به قتل رساندید اگر راست می گویید؟!»[2]

دراین آیه شریفه خداوند سبحان ، یهودیانی که قرنها بعد از قتل انبیاء پیشین مثل ذکریا ویحیی بدنیا آمده بودند ومعاصر با عصر پیامبر عظیم الشأن اسلام (ص) بوده اند را ، به واسطه سکوت ورضایت مستمری که در مقابل فعل پلید نیاکان خود داشته اند ، قاتل ودروغگو خوانده وبا آنها برخورد کرده است .

عیاشی از حضرت صادق (ع) روایت کرده در آیه 183 سوره آل عمران  (( قل قد جائکم رسل من قبلی )) فرمود : گرچه معلوم و معین است که یهودیان معاصر پیغمبر اکرم (ص) قاتل پیغمبران بنی اسرائیل نبوده اند ؛ ولی چون آنها به عمل پیشینیان خود راضی بوده و هوای آنها را بر سر داشتند ؛ لذا خداوند آنها را قاتلین نامید و آنها را ملزم به عمل قتل نمود . چون از اعمال یهودیان سلف ( گذشته ) خشنود بودند .[3]

 و نیز از محمد بن ارقط روایت کرده گفت : حضرت صادق (ع) به من فرمود : آیا وارد شهر کوفه شده ای ؟ عرض کردم بلی فرمود : آیا قاتلین حضرت امام حسین (ع) را مشاهده کرده ای ؟ عرض کردم ابدا حتی یکی از آنها را ندیده ام  . فرمود : چطور آنها را ندیدی ؟ آیا نشنیدی قول خداوند را که میفرماید : (( قل قد جائکم رسل من قبلی )) تا آخر آیه 183 از سوره آل عمران . پس در زمان پیغمبر اکرم (ص) کجا بودند پیغمبرانی که نسبت قتل آنها به یهودیان زمان پیغمبر داده میشود و حال آنکه میان آخرین پیغمبر بنی اسرائیل تا پیغمبر ما پانصدسال فاصله بود ؟ چون آنها راضی به قتل آن پیغمبران بودند ، خدا آنها را هم قاتل نامید و چون مردم کوفه راضی به قتل حضرت حسین (ع) شدند لذا آنها را هم قاتل می نامند .[4]

 و نیز به سند خود از عمروبن معمر روایت کرده که حضرت صادق (ع) فرمود :  خدا لعنت کند قدریه را و خدا لعنت کند طایفه خوارج را و لعنت کند طایفه مرجئه را و تکرار فرمود لعن بر مرجئه را . عرض کردم حضورش آن دو طائفه اول را یکمرتبه لعن فرمودید ولی مرجئه را چندین مرتبه سبب چیست ؟ فرمود : آنها خیال کردند کسانیکه ما ائمه را به قتل می رسانند مومن هستند ، آنان به واسطه این سخنان دامنهایشان به خونهای ما آغشته و آلوده میباشند . تا روز قیامت آیا نمی شنوی قول خدا را که میفرماید : (( قل قد جائکم رسل من قبلی )) تا آخر آیه (( ان کنتم صادقین )) پس فاصله میان مخاطبین و قاتلین پانصدسال میباشد ولی نامیده خداوند آنانرا قاتل برای خاطر آنکه راضی به قتل پدران خود بودند.[5]

قالَ امیر المؤمنین علی (ع) : «العامل بالظلم و الراضی به و المعین علیه شرکاء ثلاثه »

حضرت امیر المؤمنین علی (ع) می فرماید : «کسی که ظلم می کند ، و کسی که با او همکاری دارد و کسی که بدان رضایت دارد ، "هرسه" شریکند [6]»

امام العارفین ، امیر قلم وبیان ، مولای متقیان علی ابن ابیطالب علیه السلام ، در خصوص گناه ومجازات ساکتین در برابر ظلم وجنایات دیگران ، در حق اسلام ومسلمین وشیعیان خود در ماجرای جنگ جمل فرموده اند : « به خدا سوگند کشتارهمه اصحاب جمل برای من جایز وحلال بود ، هرچند که همة آنها در قتل بیگناهان دخالتی نداشتند . اما چون همگان حضور داشتند وانکار نکردند واز مظلوم با دست وزبان دفاع نکردند واعتراض هم نکردند ، مستحق شدید ترین مجازات بودند .»[7]

 قالَ علی ابن موسی الرضا (ع) : «لو انّ رجلاً قتل فى المشرق فرضِىَ بقتله رجل بالمغرب لكان الرّاضى عندالله شريك القاتل.»

  حضرت امام رضا (ع) می فرماید : « اگر بی گناهی در مشرق کشته شود، کسی که در مغرب به قتل او راضی است، در نزد خدا شریک قاتل است» : «لو أنّ رجلاً قتل بالمشرق فرضی بقتله رجل بالمغرب لکان الراضی عند الله عزو جل شریک القاتل »[8]

در احادیث زیاد وارد است که هرکس بشنود عمل کسی را از خوب و بد و راضی به آن عمل گردد در اجر و عقوبت او شریک میباشد ، چنانچه در لآلی الاخبار نقل شده که از حضرت صادق (ع) پرسیدند دوازدهمین از شما که خروج میکند به چه جهت ذراری قتله جدش حسین (ع) را میکشد ؟ فرمودند : برای آنکه چون ذریه آنها می شنوند کردار ناشایسته پدران خود را و راضی به آن عمل میگردند و به این جهت استحقاق عقوبت پیدا میکنند.[9]

روزی که جابر بن عبدالله به زیارت قبر امام حسین (ع) مشرف شد پس از زیارت قبر شریف رو کرد به طرف قبر شهدائی که در زیر قدم آنحضرت دفن شده بودند و بر آنها سلام کرد و عرض کرد ما هم در ثواب با شما شریک میباشیم . عطیه عوفی که در خدمتش بود عرض کرد چطور ما با اینهائی که در راه حق بدنشان از دم شمشیر قطعه قطعه شده و اموالشان به غارت برده شد و اولادهای آنها یتیم گشته و عیالاتشان بیوه شده است شریک می باشیم ؟ فرمود : من از پیغمبر اکرم (ص) شنیدم که هرگاه کسی دسترسی به عملی پیدا نکند ولکن موقعی که می شنود راضی به آن عمل گردد در اجر و ثواب یا گناه و عقوبت آن شریک می باشد .و من به خدا قسم دوست داشتم که حاضر شوم و آنها در عمل خیر کمک کنم پس ما هم شریک در اعمال این مردم می باشیم ، و نیز در جامع السعادات از حضرت صادق (ع) نق شده که فرمودند :   (( العامل بالظلم و المعین له و الراضی به شرکاء ثلاثتهم )) یعنی کسی که ظلم کند و کسی که ظالم را کمک کند و کسی که راضی به آن ظلم باشد هر سه طائفه در ظلم شریک می باشند و عقوبت دارند .[10]

و در سفینة البحار از علی (ع) نقل شده که فرمودند (( انما یجمع الناس الرضا و السخط و انما عقرناقة ثمود رجل واحد فعمهم الله تعالی بالعذاب لما عموه بالرضا )) یعنی این است و جز این نیست که مردمرا با یکدیگر جمع آوری در عقوبت یا مثوبت میکند این که چون قومی عملی از خوب یا بد انجام دادند کسانی که در آن عمل شرکت نداشته اند چون مطلع بر آن عمل میگردند یا راضی به آن عمل میشوند یا این که از آن عمل تنفر پیدا میکند پس آنهائیکه راضی به آن عمل گشته اند در اجر یا عقوبت شریک آنها می باشند و بدرستیکه ناقه ( شتر ) صالح را یک نفر پی کرد ( کُشت ) ولکن خداوند تمام آنها را به عذاب مبتلا کرد برای آنکه تمام آنها راضی به آن عمل گشتند ، و نیز در عیون الاخبار الرضا نقل شده که حضرت رضا (ع) فرمودند { و من غاب عن امر فرضی به کان کمن شهده واتاه } یعنی کسی که دور از کاری باشد ولکن چون آن عمل را شنید راضی به آن عمل شود مثل همان کسی است که در آن عمل حاضر بوده و او را به جا آورده است.[11]

ابن بابویه به سند خود از عبدالسلام بن صالح هروی روایت کرده که گفت حضور امام رضا (ع) عرض کردم ای پسر رسول خدا چه میفرمایید در این حدیثی که از حضرت صادق (ع) روایت میکنند که آنحضرت فرموده زمانی که قائم آل محمد (ص) ظهور نماید آنچه از نسل قاتلین حضرت امام حسین (ع) میباشد خواهد کشت بواسطه کارهای پدرانشان ، فرمود : این حدیث صحیح و درست است حضورش عرض کردم خداوند میفرماید : (( ولا تزروا وازرة وزر اخری )) خداوند گناه کسی را بر دیگری بار نمی کند ، پس مقصود و مراد این آیه چیست ؟ فرمود خداوند در تمام گفتارش راست فرموده لکن دودمان قتله ی امام حسین (ع) از کارهای پدرانشان راضی و خشنود بوده و به آنها افتخار میکنند و هرکه به کار دیگری راضی باشد مانند همان کس است که آن کار را انجام داده است ، اگر مردی را در مشرق زمین به قتل برسانند و شخصی در مغرب زمین به آن قتل راضی باشد این شخص شریک با قاتل محسوب میشود ، و حضرت قائم (ع) آنها را از آن جهت میکشد که راضی به قتل امام حسین (ع) بودند .[12]

پیام زیارت عاشورا ، لعن ونفرین ابدی بر ساکتین در برابر ظلم ظالمین در همه ادوار تاریخ است :

    یکی از آموزه های قرآنی، اعلام لعن بر ظالمان است: «ألا لعنة الله علی الظالمین» (سوره ی هود، آیه 18 و سوره ی اعراف، آیه44) و محرم که یادآور خاطره ی تلخ ظلم ها و ستم های یزیدیان بر اهل بیت رسول خداست، «فصل لعن بر ظالمان» است . لذا در زیارت عاشورای سیدالشهداء (ع) بیش از هر زیارت و دعای دیگر، زائر حسینی، زبان به "لعن ظالم" می گشاید و پیوسته با ذکر ظالمان بر آن خاندان، بر آن تبهکاران، لعن و نفرین نثار می کند:

    ـ «لعن الله امة اسّست اساس الظلم و الجور علیکم»

    ـ «لعن الله امة دفعتکم عن مقامکم و ازالتکم عن مراتبکم»

    ـ «لعن الله امة قتلتکم و لعن الله الممهّدین لهم بالتمکین من قتالکم»

    غالباً تصور می شود که پیامِ اینگونه مضامین در "لعن بر ظالمان"، اختصاص به همان اشخاصی دارد که در "کربلاء" دست به جنایت زدند و به گونه ای در ریختن خون فرزند پیامبر دخالت داشتند. بر اساس این تلقی، پیام زیارت عاشورا معطوف به "گذشته" است و زائر، خشم و نفرت خود را از یک "حادثه ی تاریخی" ابراز می دارد و این زیارت، او را به ظلم هایی که ممکناست در عصر خود اتفاق بیفتد، "حساس" نکرده و او را از "زمان حال" به " زمان ماضی" منتقل می‌کند.

    حضرت امام خمینی با این تلقی مخالف بود، و لعن بر قاتلان امام حسین (ع) و لعن بر بنی امیه را، سوژه ای برای لعن نسبت به "همه ی ظالمان" دانسته و معتقد بود که این مضامین، زائر حسینی را در زیارت و در عزاداری از "زمان ماضی" به "زمان حال" می آورد. امام خمینی در وصیت نامه ی سیاسی ـ الهی خود فرموده اند:

    « آنچه لعن و نفرین بر ستمگران آل البیت است، تمام فریاد قهرمانانه ی ملت هاست، بر سردمداران ستم پیشه در طول تاریخ الی الابد. و می دانید که لعن ونفرین و فریاد از بیداد بنی امیه ـ لعنة الله علیهم ـ با آنکه آنان منقرض و به جهنم رهسپار شده اند، فریاد بر سر "ستمگران جهان" و زنده نگهداشتن این فریاد ستم شکن است.»[13]

علیهذا با عرض مراتب فوق ، امیدوارم شخصی مثل علی لاریجانی که مدت چهار سال بر مسند ریاست قوه مقننه جمهوری اسلامی ایران تکیه زده است ، واخیراً فریاد زده که نمیدانم واژه ساکتین فتنه از کجا آمده است ، فهمیده باشد که ، منبع اعلام جرم بر علیه ساکتین فتنه ، خداوند سبحان وائمه اطهار سلام الله علیهما اجمعین وامام خمینی (ره) ومقام عظمای ولایت حضرت امام خامنه ای وملت بابصیرت وولایتمدار ایران ایران اسلامی هستند .

قابل توجه دیگر افرادی که ، به انحاء مختلف سعی در سبک شمردن گناه نا بخشودنی ساکتین فتنه دارند ، واز این طریق خواسته یا نا خواسته می خواهند ، نقش ساکتین فتنه را در شعله ورشدن آتش فتنه کم رنگ وناچیز جلوه دهند ؛ بدانند که به استناد آیات وروایت مذکوره در این یادداشت ، به این رویه ای که در پیش گرفته اند ، خودشان نیز در گناهان ساکتین فتنه ووبالتبع سران فتنه شریک می باشند . لذا با مغلطه کاری وسفسطه بازی وبازی با واژگان واصطلاحات عوام فریب ، برای این قشر از گناهکاران جامعه که بدستور خداوند متعال وکلام معصومین (ع) باید به سزای اعمال کثیف خود برسند ، دل نسوزانند وبا این اعمال مجرمانه جهنم را برای خود نخرند .

واما سحن آخر اینکه ، وقتی ساکتین فتنه از نظر قرآن ومعصومین گناهکار شناخته شده اند و مستحق شدیدترین مجازات می باشند ، بنظر می رسد که دیگر هیچ یک از ساکتین فتنه قابل اعتماد نخواهند بود . ونباید در هیچ از مشاغل دولتی ورسمی بکار گمارده شوند ، وضرورت دارد که شورای محترم نگهبان ، ونمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی در مجلس نهم ، خصوصاٌ آن دسته از نمایندگانی که با گفتمان جبهه پایداری انقلاب اسلامی راهی مجلس نهم شده اند ، اعتبارنامه نمایندگانی که جزو ساکتین فتنه هستند را هرگز تأیید نکنند .

والسلام علیکم ورحمه الله وبرکاه

اللهم الجعل محیای محیا محمدِ وآل محمد ومماتی ممات محمدِ وآل محمد

الحقر سید مختار موسوی